ກົນໄກການປະສານງານຈະຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນລະດັບຊາດເພື່ອຄວບຄຸມການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ NDC. ກົນໄກດັ່ງກ່າວຈະປະກອບມີຜູ້ຕາງໜ້າຈາກອົງການຈັດຕັ້ງຂອງລັດຖະບານ, ຄູ່ຮ່ວມພັດທະນາ, ພ້ອມທັງຈາກພາກລັດ ແລະ ພາກເອກະຊົນ. ດຳລັດວ່າດ້ວຍການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດທີ່ອອກໂດຍຫ້ອງການນາຍົກລັດຖະມົນຕີໃນວັນທີ 19 ກັນຍາ 2019 ມອບໝາຍໃຫ້ກະຊວງຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມຮັບຜິດຊອບໂດຍກົງ ແລະ ປະສານງານກັບບັນດາກະຊວງ, ອົງການຈັດຕັ້ງ ແລະ ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ອົງການຈັດຕັ້ງຄຸ້ມຄອງ ແລະ ຕິດຕາມການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດປະກອບມີກະຊວງຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ, ພະແນກຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມແຂວງ ແລະ ຫ້ອງການຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມເມືອງ. ຂະແໜງຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມທ້ອງຖິ່ນຈະລາຍງານກ່ຽວກັບສະຖານະການການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດຂອງທ້ອງຖິ່ນຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ອົງການຈັດຕັ້ງຂັ້ນເທິງ, ໂດຍປະສານງານກັບບັນດາກົມ, ຫ້ອງການ ແລະ ພາກສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງ.

ສອດຄ່ອງກັບດຳລັດວ່າດ້ວຍການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ, ກະຊວງຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມຈະຮັບຜິດຊອບໃນການພັດທະນາ ແລະ ຮັກສາລະບົບຂໍ້ມູນ ແລະ ຂໍ້ມູນຂ່າວສານກ່ຽວກັບການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດສຳລັບການເກັບກຳ, ການຮວບຮວມ, ການຄຸ້ມຄອງ, ການສະໜອງ ແລະ ການບໍລິການໃນລັກສະນະທີ່ໜ້າເຊື່ອຖື, ຖືກຕ້ອງ ແລະ ທັນເວລາ, ໂດຍນຳໃຊ້ຂໍ້ມູນໄພພິບັດແຫ່ງຊາດ ແລະ ສະຖິຕິແຫ່ງຊາດ, ໂດຍປະສານງານກັບບັນດາກະຊວງ ແລະ ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ບັນດາກະຊວງຈະຕ້ອງສະໜອງຂໍ້ມູນຂ່າວສານກ່ຽວກັບການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດຈາກຂະແໜງການຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ກະຊວງຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ.

ກະຊວງກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້, ກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການຄ້າ, ກະຊວງພະລັງງານ ແລະ ບໍ່ແຮ່, ກະຊວງໂຍທາທິການ ແລະ ຂົນສົ່ງ, ກະຊວງແຮງງານ ແລະ ສະຫວັດດີການສັງຄົມ, ກະຊວງວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີ, ກະຊວງຖະແຫຼງຂ່າວ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ທ່ອງທ່ຽວ, ກະຊວງສຶກສາທິການ ແລະ ກິລາ, ແລະ ກະຊວງສາທາລະນະສຸກຈະຮັບປະກັນການເຊື່ອມສານການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດເຂົ້າໃນກິດຈະກຳຂອງຕົນ, ລວມທັງການດຳເນີນການສຶກສາ, ການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ສົ່ງເສີມການນຳໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີທີ່ເປັນມິດກັບສິ່ງແວດລ້ອມທີ່ຫຼຸດຜ່ອນການປ່ອຍອາຍເຮືອນແກ້ວ ແລະ/ຫຼື ເພີ່ມຄວາມທົນທານຕໍ່ການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ.

ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຂອງທຸກມາດຕະການຈະຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບນະໂຍບາຍ ແລະ ຍຸດທະສາດຂະແໜງການທີ່ນຳໃຊ້, ແລະ ຕາມຂໍ້ຕົກລົງດ້ານການເງິນທີ່ໄດ້ຮັບການອະນຸມັດ ຫຼື ກຳນົດເພີ່ມເຕີມເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂະບວນການລະດົມທຶນ, ເຊິ່ງຈະຖືກປະສານງານໂດຍກົມການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດຂອງກະຊວງຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ.

ລັດຖະບານ ສປປ ລາວ ສະແດງຄວາມສົນໃຈໃນການຮ່ວມມືກັບລັດຊາດອື່ນໆເພື່ອບັນລຸຈຸດປະສົງຂອງຂໍ້ຕົກລົງປາຣີ, ລວມທັງແຕ່ບໍ່ຈຳກັດພຽງການນຳໃຊ້ຜົນໄດ້ຮັບຈາກການຫຼຸດຜ່ອນທີ່ຖືກໂອນຍ້າຍລະຫວ່າງປະເທດ ພ້ອມທັງການສະໜອງພະລັງງານສະອາດ, ພະລັງງານທົດແທນຈາກຊັບພະຍາກອນພະລັງງານນ້ຳໃຫ້ແກ່ບັນດາປະເທດເພື່ອນບ້ານ.